تمام اکسیژن شهر را با آخرین دمت بردهای و پیچک خاطرات، چارهترین دستاویز برای زنده ماندن است #123

اگه یه روز خواننده میشدم، یه سبکی چیزی اختراع میکردم که مثلا وسط آهنگ بزنم زیر گریه؛ با اینکه ریتم آهنگ شیش و هشته. آها..حتما هم با یکی از این عاموها که میآن اول آهنگ ذکر مصیبت میگن فیت میدادم... اسم سبکمم میذاشتم "zekr e moCbat base" یا به اختصار "FTFSBTFSFY"xa0 بعدش میگفتی اختصارتم مثل خودت زلم زی...

xa0 چشــمها بیشتر از حنجرهها میفهمند... xa0

_با تیکه هات می خوای چیکار کنی +گمونم بشه توافقی راستو ریسش کرد xa0 xa0

میتوانستم حتی بوقلمون باشم...xa0 با همان پرهای دروغ همان قدر اغواگر آن وقت یک عمر xa0ادای پرنده بودن داشتم بی آنکه ثانیه ای در اندیشه پرواز... پروانه شده ام اما هیچ کس پرنده نخواندم اینجاxa0 xa0 xa0 xa0 xa0

ژذابیتش به همینه که هیشکی نفهمه چجوری تا سه ساعت دیگه لیست سین مرده هام میتونه ریسنتلی باشه پ. ن: نگام همش به ساعته:)xa0 پی ترش نوشت: xa0من ساعت گوشیمم خواب میمونه.. برو ا خدا بترس

مثلا حتی شده که ببرنت بیرون که برات کفش بخرن بعدش یادشون بره که آوردنت ببرون که برات کفش بخرن..نور مایندو ا این داسانا من همیشه با یه لاک بنفش خر میشم چیزی که زیاده کفش:/ قسمتی از دیالوگه شکوهمندانه ی مامان و جاریش که بشه خاله ی من: +من چاقم؟ -نههههه تو اصن چاق نیستی بد هیکلی (صدای مرگه حضار) پ.ن: ب...

xa0 بعد از تو چیز زیادی عوض نشده است، اندوه صفحاتی که همیشه خیس بوده اند یا ترک های حجم سرخ رنگ محصور در سینه ام را هیچکس حتی خودم نمی فهمد... بعد از تو چیز زیادی عوض نشده است و چگونه من هر صبح نبودنت را روی این تخت مرتب میکنم؟xa0 و چگونه خانه ای که برای من کوچک شده نبودنت را تاب نمی آورد؟ بعد از تو...